ข้อหากระทำชำเราหญิงที่ดื่มจนจำเหตุการณ์ไม่ได้

ข่มขืนโดยใช้โอกาสจากอาการหมดสติ (준강간)

การข่มขืนโดยใช้โอกาสจากอาการหมดสติหรือไม่สามารถขัดขืนได้ มีโทษเท่ากับคดีข่มขืนกระทำชำเรา โดยมักเกิดกับการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่เมามากหรือไม่รู้สึกตัวเนื่องจากยา

ในคดีความผิดทางเพศ คำให้การของผู้เสียหายมักเป็นหลักฐานชิ้นเดียวที่มี ในอดีตเมื่อผู้เสียหายมีพฤติกรรมก่อนและหลังเกิดเหตุไม่เหมือนเหยื่อทั่วไป ศาลมักไม่รับฟังคำให้การดังกล่าวและพิพากษายกฟ้อง

แต่เมื่อสังคมเริ่มเห็นว่าควรลงโทษความผิดทางเพศอย่างเข้มงวด ศาลจึงนำแนวคิด 'ความรู้สึกอ่อนไหวทางเพศสภาพ' (gender sensitivity) มาใช้ และยอมรับน้ำหนักของคำให้การผู้เสียหายกว้างขึ้นกว่าเดิม

กล่าวคือ แม้ผู้เสียหายจะมีพฤติกรรมไม่เหมือนเหยื่อทั่วไปก่อนและหลังเกิดเหตุ แต่หากคำให้การในส่วนสำคัญสอดคล้องกัน ไม่ขัดต่อสามัญสำนึกหรือไม่ขัดแย้งในตัวเอง และไม่มีมูลเหตุจูงใจหรือเหตุผลชัดเจนที่จะกล่าวหาเท็จ ศาลก็จะรับฟังและใช้เป็นหลักฐานในการตัดสินลงโทษ

ในสถานการณ์ที่ไม่เป็นผลดีต่อจำเลยในคดีนี้ ทนายจูยังแจ (Joo Youngjae) เพิ่งได้รับคำพิพากษายกฟ้อง ซึ่งผมจะแนะนำให้รู้จัก

ข้อเท็จจริง

จำเลย (ลูกความ) เปิดร้านอาหารญี่ปุ่นเพียงคนเดียวโดยไม่มีพนักงาน เย็นวันหนึ่งประมาณเดือนเมษายน 2019 เพื่อน (A, ชาย) พาแฟน (B, หญิง) และเพื่อนของแฟน (ผู้เสียหาย, หญิง) มาร้าน

จำเลยทำกับแกล้มในครัวด้านหลังโต๊ะ และดื่มกับกลุ่มเป็นครั้งคราว หลังเลิกงานก็เข้าร่วมวงเหล้าอย่างเต็มตัว ตอนนั้นไม่มีลูกค้าคนอื่นนอกจากกลุ่มนี้

จำเลยแม้จะเพิ่งรู้จักผู้เสียหายครั้งแรก แต่เพราะอายุเท่ากันจึงพูดคุยกันมาก และรู้สึกสนใจ ผู้เสียหายดื่มเลยเที่ยงคืน ต่อมา A และ B กลับก่อน จำเลยกับผู้เสียหายดื่มต่ออีกสักพัก แล้วก็มีเพศสัมพันธ์กันที่นั่น

หลังมีเพศสัมพันธ์ไม่นาน ผู้เสียหายใช้บริการคนขับรถแทน (대리기사) ที่จำเลยเรียกให้กลับบ้าน ส่วนจำเลยก็ล็อกประตูร้านแล้วกลับบ้าน

บ่ายแก่ๆ ของวันนั้น จำเลยโทรหาผู้เสียหายถามว่ากลับบ้านตอนเช้าสบายดีไหม และถามความรู้สึกหลังมีเพศสัมพันธ์ตอนเช้ามืด ผู้เสียหายตอบว่าจำอะไรตอนเช้ามืดไม่ได้เลย และถามยืนยันกับจำเลยว่าได้มีเพศสัมพันธ์จริงหรือไม่ หนึ่งสัปดาห์ต่อมาเธอแจ้งความดำเนินคดีกับจำเลยในข้อหาข่มขืนโดยใช้โอกาสจากอาการหมดสติ

การดำเนินการของทนายจูยังแจ

ในคดีนี้ หลักฐานที่แสดงความผิดคือคำให้การของผู้เสียหายที่บอกว่าจำตอนมีเพศสัมพันธ์ไม่ได้เพียงอย่างเดียว ทนายจูยังแจจึงเมื่อรับคดีก็ทุ่มเทหาหลักฐานมาลดน้ำหนักคำให้การดังกล่าว

เพื่อพิสูจน์ว่าผู้เสียหายไม่ได้เมามากและยังรู้สึกตัวตอนมีเพศสัมพันธ์ ทนายจูยังแจขอให้ศาลเรียก A, B และคนขับรถแทนมาเป็นพยาน และขอตรวจสอบวิดีโอวงจรปิดที่ผู้เสียหายจูงมือกับจำเลยอย่างสนิทสนมไปกับคนขับรถแทน

ด้วยการเตรียมการอย่างละเอียด ทนายจูยังแจได้คำให้การจาก A, B และคนขับรถแทนในชั้นไต่สานพยานว่า ผู้เสียหายดูไม่ได้เมามากทั้งก่อนและหลังเกิดเหตุ

คำพิพากษาของศาล

ศาลชั้นต้นเห็นว่าจากพยานหลักฐานดังกล่าว ยากที่จะถือว่าผู้เสียหายอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถขัดขืนได้ในขณะเกิดเหตุ และถึงแม้จะอยู่ในสภาพนั้น ก็ยากที่จะถือว่าจำเลยมีเจตนาใช้ประโยชน์จากสภาพดังกล่าว จึงพิพากษายกฟ้องจำเลย

อัยการอุทธรณ์ทันทีโดยอ้างว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงผิด แต่ศาลอุทธรณ์ก็รับฟังข้อโต้แย้งของทนายจูยังแจและยกอุทธรณ์ของอัยการ ต่อมาอัยการไม่ฎีกา คำพิพากษาจึงถึงที่สุด